ოქროსფერ სექტემბერში დავიბადე, იყო ემოციის ღამე...
დედამ დამიკოცნა სახე მის მკერდს რომ შევახე ბაგე...
ოქროსფერ სექტემბერში დავიბადე,
სული პაწაწინა ტანით...
თითებს მიკოცნიდა დედა, თვალთ ედგა ბედნიერი ნამი...
მე ამ ფოთოლცვენას მოვევლინე, სხეულს ჩაბერილი სულით...
მე ამ ღამის ნისლებს მოვყევი და მივლიდა ბებია ქალი...
მე ამ შემოდგომის ფერებს ვგავარ, წვიმებს, ქარებს ვარჩევ სულში...
ისევ იუბილე მოახლოვდა ისევ ავფრიალდი ცაში...
ახლაც იუბილე მოახლოვდა, ოცდაჩვდმეტს ითვლის წელი...
მე ამ ფოთოლცვენას დავიბადე, ტოტებს რომ არხევდა ქარი...
დედის ტკივილები მე რომ მტკივა, დედის სიხარულებს ვხარობ...
ახლა ამ ასაკშიც დედა მინდა, რომ იყოს ჩემს გულთან ახლოს...
მე ამ შემოდგომას დავიბადე, ოქროსფერ ფოთოლცვენის თვეში...
თვალი გავახილე, როცა შემოდგომას ციდან ეწეოდა ნამი...