ჰე, ამოქროლდი ცუდო ამინდო ჩემს არსებაში,

და დამასველე, გამიცივე წყვდიადი ღამე...

ფიქრები, შფოთვა, სიცივე და უიმედობა, განცდები სადღაც იქ შორეთში იღებს სათავეს...

შენ აბობოქრდი სულო ჩემო ტყვედ ჩავარდნილო!?

ზეცას შეეხე...

უფალს მიენდე...

სხვას არ დანებდე...

გალაღდი ზეცას მიწვდი კიდეც გამიფერადდი,

სხივების კრთომა მინდა ვნახო და სიკაშკაშე..

შენ სულო ჩემო ძალზე ადრე გამითამამდი, დროს ვერ ვაბრუნებ წამიერი გახდა სამყარო...

სხეულის მძიმე ტვირთით დავრჩი, უსულო ფერფლი, მიმოვიფანტე, ქარს გავყევი უფლის სამსჯავროს...

ჰე ამოქროლდი ცუდო ამინდო ჩემს არსებაში...

წვიმას ავყვები მე ზეციურ ცისარტყელასთან,

ნეტარი სული იფარფატებს ღრუბლებზე ნებით, ჩემი სხეული განისვენებს ქრიზანთემასთან...