ისევ სიცხე ჩამომდგარა, შემოსულა მაისი
ისევ ისე ჩაუკეტავთ უცხოთათვის კარები
ისევ ისე იწერება სამოთხეში დაისი
თუნდ ძალიან მოინდომო დაარისხო ზარები.

ისევ ისე დგახარ მტვერში უდაბნოშიც ნისლია
აწმყოც ისე იწელება თითქოს დროში ნელდება
აღარ იბრძვი და ფიქრებიც ქარავნებად მიდიან
აღარავის აღარ შველის გოდება და ვედრება

აღარც ღვინის სურნელება აღარც ქალის ალერსი
თუმცა უკვე მაისია. გაწევს ღამე ლოდივით
გულში კვლავაც დაგსობია საუკუნოდ ნალესი
უდროობით დროული საუკუნო ლოდინი